1 Maja – śliczny słoneczny i dość ciepły dzień – szkoda, żeby tak piękny dzień w domu przesiedzieć. Zdecydowaliśmy, że na Wesele do Kluk się wybierzemy.

"Czarne Wesele", to impreza folklorystyczna organizowana przez Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach od 1995 roku. Pretekstem do organizacji imprezy była mocno zakorzeniona w Klukach tradycja wspólnego kopania torfu. Torf kopany był przez wszystkich mieszkańców wioski na zasadzie pomocy sąsiedzkiej. Po ciężkiej codziennej pracy, odbieranej przez mieszkańców jako święto, organizowane były biesiady. Świętowanie ciężkiej pracy i wspólne weselenie się ze szczęśliwie zakończonego dnia – to kontekst do powstania nazwy "Schwarze Hochzeit" – "Czarne Wesele". 

A oto krótka relacja z tegorocznego Wesela:

Żeby przyczynek do "Czarnego Wesela" był mężczyźni torf kopać zaczęli.  

Niewiasty w tym czasie stoły do biesiady weselnej przygotowywały.

Na początek co piękniejsze serwety i obrusy z szaf powyjmowały.

Następnie zastawę odpowiednią do rangi święta dobrały.

A i o ozdobnych dzbanach do napitków wszelakich pomyślały.

Gości na Wesele zjechało się bez liku.

Gospodarze śpiewem i tańcem przybyszów witali i do suto zastawionych jadłem i napitkami stołów zapraszali.

A jako, że i ja tam byłam, więc to co zobaczyłam na zdjęciach uwieczniłam i słowami przedstawiłam.

Więcej o weselu organizatorzy tutaj napisali i do poczytania zachęcali.

***************

Podoba mi się sposób udzielania odpowiedzi na komentarze pod bieżącą notką, w związku z tym od dzisiaj i ja na moim blogu będę się z Wami komunikowała w tej formie.

Dodatkowo moje odpowiedzi będzie poprzedazł cudowny gifik, który kiedyś otrzymałam od Ali z Mazur.

Mam jeszcze jeden osobisty gif, który narysowała dla mnie Ela – bliźniacza siostra Ali z Mazur. Gifik od Eli – ze względu na jego charakterystyczną wymowę – wykorzystam w okresie letnim.

Ala i Ela, to cudowne dziewczyny, które jakiś czas temu wspaniałe blogi prowadziły; uwielbiałam u nich bywać; mam nadzieję, że jeszcze kiedyś do blogowania wrócą:)) 

 **************************

  odpowiada:

 

 

Jola – nie będę kręcić i przyznam się od razu – napewno się nie wyrobię z bluzeczką w ten weekend, a powód jest banalny – zapomniałam, że przede mną pierwsze majowe imprezy, które raczej precyzyjnym robótkom nie sprzyjają (oczka by mi się pomyliły); ale nic to – jak nie skończę teraz, to skończę za tydzień, a może za dwa … w końcu maj jest tylko raz w roku i szkoda by mi było, gdybym maja na majówkach nie spędziła:))

Xavierra – kolorek jest faktycznie śliczny, nie spodziewałam się, że Sonata jest taka fajna w robótce, a może to zasługa drucików, że tak przyjemnie mi się dzierga. Jestem ciekawa efektu Twojej pracy – serwetka napewno będzie śliczna:))

Lucyna – lubię takie kolorki, a ta zieleń w odcieniu kiwi jest rzeczywiście ładna; 

Yrsa – dziękuję:) druty nie są mi obce od dawna, może dlatego rządki równiutkie wychodzą, a może dlatego, że bluzeczkę dziergam na odpowiednich drutach;

Persjanka – lubię rzeczy proste, w nich się bardzo dobrze czuję.

Dziekuję Wam serdecznie za komentarze. Pozdrawiam cieplutko

Może mając takiego pomocnika za dzierganie wreszcie się zabiorę?

A może – mając takiego pomocnika – już nie będę miała z czego dziergać, gdyż wszystkie moje włoczki na psie poduszeczki przerobione zostaną:)

Stare porzekadło mówi, że "jaki poniedziałek, taki cały tydzień będzie".

Poniedziałek był dla mnie dniem niesamowicie przyjemnym, podobnie było we wtorek i tak jest dzisiaj – w środę. 

W tych dniach po raz drugi, trzeci i czwarty zostałam obdarowana przesympatycznym wyróżnieniem "Frends"; wyróżnienie przyznały mi Edytka, Wiki i Basia. 

Bardzo, bardzo serdecznie dziękuję i pierwsze kwiatki, które w moim ogrodzie zakwitły Wam dedykuję.

Kolejne miłe chwile przeżyłam kiedy otwierałam paczuszki z zakupionymi tutaj książeczkami.

Gdybym miała służbowo taki zakup sklasyfikować, napisałabym: "pozycje z zakresu literatury fachowej do wykorzystania w bieżącej pracy", a ponieważ zakup jest prywatny, dlatego napiszę, że są to książeczki do mojej podręcznej biblioteczki:)) 

Dodatkowo – na zasadzie jak szaleć, to szaleć – nabyłam "Susannę" z mnóstwem ciekawych wzorków i pomysłów na ich wykorzystanie.    

Poniedziałek – zdawać by się mogło – dzień jak każdy, ale nie tym razem. Dzisiajszy poniedziałek w same przyjemności obfitował.

Najpierw od Grażyny otrzymałam to wspaniałe wyróżnienie.

 

Bardzo, bardzo serdecznie dziękuję.

Nawet nie wiesz Grażynko jaką miłą niespodziankę mi sprawiłaś.

A oto moje wyróżnienia:

Ann Margaret

Eda

 Jola

Lucyna

Lucyna

Makneta

Salamendra

Yrsa

*******************

Kolejne przyjemności, to dwie paczuszki z zamówionymi w sklepach internetowych produktami.

W jednej z nich kłębuszki, moteczki i druciki rączkami Uli spakowane.

Kolorowe kłębuszki, to kordonek Stokrotka Altun Basak (50g=200m), który na wykonanie szydełkowych robótek przeznaczę.

Kolorowe moteczki, to włóczka Sonata (100% bawełna; 100 g = 294 m) w kolorze terakota i kiwi, z której wiosenne bluzeczki wydziergane zostaną.

Druciki Addi  również zakupiłam. Teraz kiedy mam je w rękach, zaczynam rozumieć zachwyty dziewczyny, które z Addikami mają do czynienia od dawna. Te druty "same dziergają", a Sonatę po prostu kochają;))

Druga paczuszka stąd pochodzi i zawiera dwa zestawy do haftu krzyżykowego firmy Dimensions.

"Lawenda" jest moja,

 

natomiast "Chatka w dolinie" dla koleżanki zamówiona została.

Jak zdążyłyście zauważyć – warsztat pracy w różne "cuda niewida" wyposażyłam; teraz pozostało mi już tylko haftować, szydełkować, dziergać …