Tę robótkę wykonałam w trzy godziny. Serwetka jest bardzo prosta, ale to chyba w prostocie tkwi jej urok.
Serwetka ma własny, niepowtarzalny styl; gwiaździście rozchodzące się ramiona, ktore wypełniają łuki.
Wzór – to pojedyńcze słupki i łańcuszki z różnej ilości oczek.
Połączenie tych najprostszych elementów szydekowej techniki pozowliło osiągnąć rewelacyjny efekt.
Bardzo spodobała mi się seweta, którą dostrzegłam na blogu u Eli. Przeszukałam wszystkie moje gazetki, niestety bez oczekiwanego efektu. Owszem znalazłam kilka wzorów z wiatraczkami, ale to nie było to.
Poprosiłam zatem Elę o pomoc. W odpowiedzi otrzymałam od niej bardzo dokładne zdjęcie jednego z elementów. W rozszyfrowanie sposobu wykonania tego elementu włączył się Splocik, bo któż inny jak Splocik zna się na splotach. Na podstawie zdjęcia powstała bardzo dokładna próbka (tutaj-klik).
Efekt naszej wspólnej pracy: serwetka o wymiarach 60×60 cm składa się z 9 wiatraczków: 8 – wykonanych przeze mnie, a 1 (ten w środku) – przez Splocika.
Elu i Splociku jestem Wam niezmiernie wdzięczna za okazaną pomoc. Dziękuję bardzo, bardzo mocno.
Kolejna niedokończona robótka, która spędzała mi przysłowiowy "sen z powiek", to firanka na kuchenne okno.
O perypetiach pisałam tutaj.
Firankę poddałam naprawie "poreklamacyjnej" polegającej na:
Po tych wszystkich zabiegach firanka znalazła się na swoim miejscu, a osoba, która ją dostała stwierdziła: "Warto było tak długo czekać".
A zatem – nic dodać, nic ująć …
Świąteczne dni spędziłam bez szydełka, drutów i igły … jakoś nie miałam ochoty na żadną robótkę. Wolny czas wypełniła mi książka, ulubione czasopisma, słuchanie kolęd i wizyty u najbliższych.
Okres świątecznego wypoczynku sprzyjał ocenie tego co mija i przemyśleniom nad tym co przede mną. W starym roku powzięłam również kilka postanowień związanych ze zmianą moich nawyków. Jednym z tych postanowień, to wykończenie pozaczynanych robótek.
Realizując złożoną sobie obietnicę zabrałam się za serwetę, która wymagała niewielkiego szlifu żeby stać się użyteczną. Robótkę rozpoczęłam na początku ubiegłego roku. Wówczas zafascynowana wzorem zrobiłam prawie wszystkie elementy, część z nich połączyłam, ale większość "luzacko" czekała na "lepsze czasy".
Połączone elementy obrusika
Koronkowy brzeg serwety
Mój obrusik ma wymiary 100×150 cm i idealnie pasuje na ławę w pokoju wypoczynkowym. Patrząc na skończoną robótkę zastanawiam się: Co też stanęło mi na przeszkodzie, że serwetki nie ukończyłam wcześniej?
Na świąteczny stół zrobiłam serwetę i kilka malutkich czerwonych i zielonych gwiazdeczek.
Te malutkie gwiazdki rozłożę luźno na obrusie
Z zielonych gwiazdek zrobiłam również łańcuch, który wykorzystałam do przystrojenia firanki w kuchni.
Okno w kuchni w świątecznej szacie
Uzupełnieniem łańcuszka z gwiazdek są dwa łańcuchy z kwiatków.
Czerwone i zielone gwiazdki oraz zielony gwiazdkowy łańcuch są ostatnimi ozdobami świątecznymi jakie wykonałam w tym roku.
Jutro zabieram się za wigilijne i świąteczne potrawy. Lubię gotować, a zatem praca, którą muszę wykonać mnie nie przeraża. Świąteczne menu przygotuję z taka samą przyjemnością, z jaką wykonywałam moje ozdoby.
Świąteczny nastrój mają także moje gwiazdki i śnieżynki.
Część z nich jest biała, a część w kolorze ecru.
Jeszcze nie wiem, czy te malutkie serweteczki powieszę na choince, czy może przystroję nimi świateczny stół.
Wydaje mi się jednak, że bez względu na to jakie przeznacznie dla nich wybiorę – w każdej sytuacji będą wyglądały świętecznie.
Główka:
Radzę trzymać się ściśle schematu, w przeciwnym wypadku główka może stracić swój okrągły kształt.
Tułów:
Twórczość własna dozwolona, pod warunkiem zachowania ilości oczek w poszczególnych okrążeniach.
Sukieneczka:
Własne pomysły jak najbardziej wskazane, należy jednak zachować ilość oczek w okrążeniach (sukieneczka nie może się zwężać do dołu).
Moje sprawdzone sposoby usztywniania szydełkowych aniołków (i nie tylko):
I sposób: "na Ługę" – po wypraniu aniolki zanurzam na ok. 5 min. w nierozcieńczonej Łudze (krochmal na zimno); następnie wyciskam nadmiar płynu, nadaję kształt i suszę.
II sposób: "na cukier" – w rondelku gotuję: wodę z cukrem w proporcji 1:1 (np. 3 łyżki wody i 3 łyżki cukru; ilość roztworu zależy od ilości wyrobów do usztywnienia), roztwór lekko studzę (ok.80 oC), wkładam suche aniołki i chwilę moczę, następnie wyjmuję z roztworu (musi być jeszcze gorący) np. patyczkiem do szaszłyków i wyciskam (uwaga – troszeczkę gorące), nadaję kształt i suszę. Tę formę polecam szczególnie dla robótek, które ze względu na swoje przeznaczenie, muszą być bardzo sztywne.
W cukrze usztywniałam np. moje szydełkowe bombonierki, o których ( tutaj-klik: )
Płaski koronkowy aniołek również będzie ozdobą tegorocznej choinki.
Póki co aniołek wisi sobie na palmie
Aniołek w zestawie z dzwoneczkami
Opis wykonania główki:
Wśród ozdób choinkowych nie może zabraknąć dzwoneczków.
Wykonałam je szydełkiem z białych bawełnianych nici i przyozdobiłam złotymi akcentami.
Dzwoneczki – zanim zawisną na choince – stroić będą palmę.
Przygotowania do świąt rozpoczęłam od wykonania prezencików dla najbliższych.
Na początek – szydełkowe aniołki.
Trzy Anioły na dobry początek
Spośród wielu propozycji wzorów jakie znalazłam w gazetkach i na stronach internetowych wybrałam dwa. Ostatecznie zdecydowałam, że pozostałe aniołki będą podobne do aniołka z lewej. Mam wrażenie, że to taki dobry ziemski anioł i jego pieczy będę chciała powierzyć najbliższe mi osoby.
Ja Kobieta 
